Vijf leerlingen van het Haagse Johan de Witt-College hielden een half jaar lang een radiodagboek bij. De jongeren, allemaal nieuwkomers, vertelden in de beslotenheid van hun slaapkamer iedere week over hun leven in Nederland.
Hoe word je Nederlands? Waarom zijn Nederlanders zo negatief over 'allochtonen' en de islam? Hoe bouw je als nieuwkomer een leven op in Nederland?

De vijf scholieren, twee van oorsprong Marokkaanse jongens en drie meisjes van Joegoslavische, Turkse en Surinaamse afkomst formuleerden hun antwoorden op die vragen.
Deze unieke manier van radio maken resulteerde in opnames, die een intiem beeld geven van kinderen die zich staande moeten houden tussen twee culturen: die van het gastland, en die van het moederland.

Allemaal hadden ze een romantisch idee van Nederland, de vijf leerlingen van het Johan de Witt College in de Haagse Schilderswijk: "Ik dacht dat je hier het goud van de straten kon scheppen" vertelt de Marokkaanse Youness. "Voor mij was Nederland een bloemenland, waar alles van bloemen gemaakt was" vertelt Ranishma uit Suriname.

Binnen de redactie van het onderzoeksprogramma ontstond het idee voor de dagboeken door de heftige discussie over de problemen rondom integratie. Hoe realistisch is de harde lijn van het kabinet en de Tweede Kamer om allochtonen te laten integreren? Hoe is het nu echt om aan de andere kant te staan, om in Nederland een nieuw leven op te bouwen als je uit het Rifgebergte, Koerdistan of Belgrado komt?
Om op die vragen een antwoord te krijgen kozen de programmamakers van Argos voor een onorthodoxe manier van radio maken: Vijf allochtone nieuwkomers kregen een opnamerecorder en vertelden in de beslotenheid van hun slaapkamer over hun leven in Nederland. Meer dan 35 uur aan dagboekfragmenten leverde dit op, die nu zijn verwerkt in het documentairetweeluik 'Met één been in Bloemenland'.

Uit de verhalen van de kinderen blijkt dat ze het gevoel hebben dat het debat over integratie vooral over hun hoofd heen wordt gevoerd. En dat terwijl ze juist graag in contact willen komen met 'blanke' Nederlanders om te leren hoe de Nederlandse cultuur in elkaar steekt. Maar dit lukt amper, omdat de leefwereld van de kinderen overwegend allochtoon is.

Hoe groot de kloof tussen beleid en realiteit is, bleek uit een bezoek van minister Verdonk van Integratie aan de school. Daar voelde ze zich zo onheus bejegend door de kritische vragen van de leerlingen over haar integratiebeleid, dat zij haar collega minister Van der Hoeven van Onderwijs er op aansprak.

Volgens schooldirecteur Mohammed zijn het juist de politici die zich waardiger zouden moeten gedragen: "Politici polariseren, in plaats van de boel bij elkaar te houden. Ze hebben geen idee wat ze aanrichten op een school als deze"