De demonstraties werden niet in bloed gesmoord en een burgeroorlog werd het ook niet. Onder leiding van de jonge en charismatische Michaël Saakashvili werd Georgië een nieuwe tijd binnengeloodst na een revolutie zonder doden. De Rozenrevolutie lijkt de eerste te zijn geweest in een reeks van opstanden in voormalige Sovjetrepublieken.

Het lijkt vooral een afrekening met de oude en corrupte machthebbers die hun oorsprong nog in de Sovjet Unie hebben liggen. De nieuwe en jonge garde die sinds januari vorig jaar aan het roer staat, heeft veelal in het buitenland gestudeerd en gewerkt. Saakashvili schreef afgelopen zomer een open brief aan al zijn landgenoten die elders vertoefden. Zijn oproep was even simpel als dringend. “Kom terug, jullie land heeft jullie nodig”.

Velen hebben inmiddels gehoor gegeven aan deze oproep en afgelopen maand vertrok ook de 28-jarige Sophia Tabatadze naar Georgië. Ze voltooide in Amsterdam de kunstacademie en werkte daarna nog enkele jaren in het Nederland. Al die tijd hield ze contact met haar Georgische vrienden die ook in het buitenland verbleven. Iedereen is nu terug en Sophia komt als laatste. Olaf Oudheusden reisde met haar terug naar Tbilisi en registreerde de thuiskomst, de dromen en de toekomst van Sophia en haar vrienden.